Kiedy można ubiegać się o urlop okolicznościowy?

W życiu każdego człowieka zdarzają się dni, w które musi wziąć sobie wolne od pracy. Do otrzymania płatnego dnia wolnego uprawniają pracownika rozmaite ważne wydarzenia, takie jak chociażby ślub, narodziny dziecka czy śmierć bliskiej osoby.

Wolne uzyskać można w ramach tzw. urlopu okolicznościowego, który przyznawany jest zgodnie z rozporządzeniem Ministra Rodziny i Polityki Społecznej w sprawie udzielania pracownikom zwolnień od pracy oraz usprawiedliwiania nieobecności w pracy.

Zasady urlopu okolicznościowego

Urlop okolicznościowy może być wykorzystany przez pracownika wyłącznie w wyniku zaistnienia sytuacji, które uprawniają do uzyskania wolnego dnia. Podwładny musi z wyprzedzeniem poinformować swojego pracodawcę o chęci skorzystania z tej możliwości, za wyjątkiem nagłych sytuacji – np. śmierci bliskiego.

Pracownik powinien zawiadomić przełożonego o takim wydarzeniu najpóźniej w drugi dzień nieobecności w pracy. Podczas składania wniosku o przyznanie urlopu okolicznościowego konieczne jest przedstawienie odpowiedniej dokumentacji – np. aktu zgonu.

Podwładny musi uzupełnić formalności jak najwcześniej, najlepiej od razu po otrzymaniu wymaganych dokumentów. 

Wymiar urlopu okolicznościowego

Dwa dni przysługują podwładnemu w przypadku ślubu lub urodzenia się jego dziecka, a także w przypadku zgonu i pogrzebu małżonka pracownika lub jego dziecka, matki, ojca, macochy lub ojczyma.

Jeden dzień wolnego można uzyskać w razie ślubu dziecka lub zgonu i pogrzebu brata, siostry, teścia, teściowej, dziadka, babci lub innej osoby będącej pod opieką pracownika lub pozostającej na jego utrzymaniu.

Dwa dni urlopu okolicznościowego przysługują podwładnemu w ramach opieki nad dzieckiem, o ile nie przekroczyło ono 14. roku życia. W takim przypadku obowiązkiem rodzica jest wcześniejsze zadeklarowanie tego faktu w zakładzie pracy. Jeżeli pracownik jest rozwiedziony, może wziąć urlop okolicznościowy w razie śmierci teścia lub teściowej.